Kekemelik

Kekemelik, konuşmanın akıcılığının tekrarlamalar, uzatmalar ve bloklarla bozulması şeklinde tanımlanabilir.

Aşırı gerilim, çabalama davranışı ve ikincil davranışlar eşlik edebilir. Kekemelik, konuşmanın ritmini ve hızını etkiler.

Fiziksel gerilim, negatif reaksiyonlar, ikincil davranışlar ve bazı kaçınma davranışları da eşlik edebilir.

Prasse ve ark. (2008)’e göre kekemelik, gelişimsel, psikojenik, nörojenik olmak üzere 3 şekilde ortaya çıkabilir.

Gelişimsel kekemelik: Toplumun genelindeki kekemelik vakalarının %80’inden fazlasını oluşturan 3-8 yaşlar arasındaki çocuklarda görülen kekemeliğin en yaygın formudur.

Nörojenik kekemelik: genellikle travmatik beyin hasarı, felçe ya da diğer beyin hasarı gibi nörolojik bir olayı takiben ortaya çıkar.

Psikojenik kekemelik: genellikle emosyonel bir travma ya da psikolojik bir olayı takip eden psikiyatrik problemleri olan yetişkinlerde görülür. Psikojenik kekemelikte ilk seslerin hızlı tekrarı bulunur ve çok az rastlanan bir durumdur.

         Kekemelikte kullanılacak terapi yöntemleri yaşa, hikayeye, takılma şiddetine, takılma şekline göre karar verilmesi gerekir.

Takifemi (Hızlı-Bozuk Konuşma); kişinin konuşmasının normalden aşırı hızlı, düzensiz ve sıklıkla konuyla ilgisiz sözcük veya ifadeler içeren bir konuşma bozukluğudur.
Hızlı-bozuk konuşmada konuşmanın normal akışında aşırı derecede kırılmalar görülür ve buna aşırı hızlı konuşma, düzgün olmayan tempo, yanlış/eksik artiküle etme ve söyleyeceğinden emin olamama de eşlik edebilir.

Bir cevap yazın